Άκου - Διάβασε - Απόλαυσε

Πάει καιρός, πάνε κι έρχονται τα γεγονότα, μέσα μας, γύρω μας, δίπλα μας.. Κάμποσους μήνες τώρα συμβαίνουν διάφορα αξιοπρόσεκτα κι όλο σκεφτόμουν να σχολιάσω αποτυπώνοντας τις σκέψεις μου σε αυτό εδώ το δυαδικό σύστημα..

Τίποτα όμως δεν ήταν πιο παρακινητικό από τα κακά και άθλια, που όλη μέρα ζούμε, ακούμε από αυτό που τώρα νιώθω και απολαμβάνω..

Εξαναγκασμένος Συμβιβασμός (updated 01/05/2012)

Κι όταν όλα ξαναρχίζουν φοβάσαι και νομίζεις ότι θα καταλήξουν πάλι εκεί που σε ανάγκασαν να πατήσεις το restart.. Το κακό όμως εδώ είναι ότι το κουμπάκι αυτό δεν υπάρχει και όσο και να προσπαθείς δεν υπάρχει νέα εκκίνηση, υπάρχει η συνέχεια.. Με αυτήν θα την βρεις την άκρη, με αυτήν θα κάνεις πότε καλή και πότε κακή παρέα.. Εκμεταλλεύσου αυτό που σου έμαθε και κάνε την σύμμαχο σου για το παρακάτω..

Καιρό είχα να κάνω βόλτα εδώ γύρω, αλλά δεν ξέχασα τις αμπελοφιλοσοφίες μου.. Άρα μάλλον κάπου εδώ τριγυρνούσα χωρίς να δίνω το παρών.. Και να που η πρώτη παράγραφος δεν είναι και τόσο άστοχη τουλάχιστον σε αυτό που υπάρχει γύρω-γύρω, σε αυτό που άστοχα ο νονός ονόμασε οικονομική κρίση.. 

Χωρίς τίτλο.. Χωρίς Μέλλον;;;

Καλησπέρα, καλησπέρα..
Αρχικά χρόνια καλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες..

Δεν το συζητώ ότι οι μόνοι που χαίρονται για την φάση (αφασία) που είμαστε ως χώρα είναι οι δημοσιογράφοι και οι λοιποί παρατρεχάμενοι..

Προσωπικά, πέρα από τα προβλήματα ή όχι που ο καθένας κουβαλά, θεωρώ ότι κάθε πτυχή πλέον της καθημερινότητας μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με όλα αυτά.. Είτε είσαι στο δρόμο, στη δουλειά, στη σχολή σου το βλέμμα που έχεις απέναντι σου είναι αβέβαιο.. Αβέβαιο για το αύριο για το μεθαύριο, για το μέλλον..

Θες να ερμηνεύσεις τα παραπάνω ως απαισιοδοξία, ως απελπισία δεν με ενδιαφέρει καθόλου.. Όσο νιώθω αβέβαιο το μέλλον μου, το μέλλον σου έχω το δικαίωμα να είμαι σε αυτή την δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση..

Θ' αργήσει ο πελαργός....

Ένα ήσυχο απόγευμα μετά από την δουλειά, επέστρεψα σπίτι έφαγα και μετά ξάπλωσα στον καναπέ και άνοιξα το κουτί υπνωτισμού..

Έφτασε η ώρα οχτώ και άρχισαν να πέφτουν τα σήματα έναρξης των δελτίων ενημέρωσης(;;).. Στα πρώτα δευτερόλεπτα άρχισα να ψυχοπλακώνομαι οπότε άλλαξα κανάλι και έβαλα το δελτίο(;;) του Star.. 

Πίσω μου ακούω μια φωνή να μου λέει,

- "Εεεε, τι κάνεις;; Άσε να δούμε ειδήσεις.." 

"Εγώ πότε θα γίνω.... μάνα;;;;;"

Καλό μήνα, καλό μήνα.. (Το λέω δυο φόρες μπας και πραγματοποιηθεί η ευχή)

Μετά δυσκολιών έφτασε και ο δεύτερος Σεπτέμβρης μετά από κουτσουρεμένες ή και καθόλου διακοπές για ορισμένους.. Ένας Σεπτέμβρης που όπως λένε οι προφήτες του τόπου τούτου (δημοσιογράφοι) αναμένεται καυτός.. Στην κυριολεξία σίγουρα, αφού η θερμοκρασία έφτασε  μέχρι και 33 βαθμούς Κελσίου.. Βέβαια οι προφήτες εννοούν την μεταφορική έννοια της λέξης καυτός.. Η πραγματικότητα μάλλον τους δικαιώνει...

Ας τους αφήσω λίγο όλους αυτούς και ας ασχοληθώ με τον δικό μου Γολγοθά (εγωίσταρος)..

Σόδα εγώ δεν πληρώνω...

7 μέρες τώρα οι "ξένοι" (εντός και εκτός χώρας) διαπίστωσαν ότι οι Έλληνες δεν κοιμόντουσαν αλλά μάλλον έδιναν πίστωση χρόνου στους υπαίτιους της κατάστασης αυτής.. Την ώρα αυτή που γράφω άρχισαν να εντείνουν την πίεση τους στο πρόσωπο αυτού που αποκαλείται πολιτικό σύστημα..

Όλο και περισσότερος κόσμος αντιδρά με αυτόν τον τρόπο που τόσο καιρό δεν γνωρίζαμε ότι μπορεί να υπάρξει, τουλάχιστον στην Ελλάδα.. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ακόμα κατέβει, πράγμα το οποίο αισθάνομαι και δικό μου χρέος, ίσως το μόνο που νιώθω υποχρεωμένος ότι πρέπει να ξεπληρώσω.. Αφού για κάτι άλλο δεν έχω ευθύνη ούτε εγώ ούτε η γενιά μου.. Μια και το θυμήθηκα, όπως είχα γράψει και το Δεκέμβρη:

Τα "φάγατε μαζί", εμένα δεν με καλέσατε και τώρα μου ζητάτε να σας πληρώσω τη σόδα...

Katsarola - Dimitris Mitropanos by EMI_MUSIC_GREECE

Κορίτσια μην πάτε πουθενά..

Καλησπέρα και καλό μας μήνα.. Με τον Μάρτη να φεύγει και να αφήνει όμως τις βροχές (στην Αθήνα τουλάχιστον), πέρασε άλλος ένας μήνας με διάφορα...

Δεν είχα σκοπό να επιστρέψω στην ακριβώς προηγούμενη ανάρτησή μου (για το πρώτο κομμάτι τουλάχιστον), αλλά έλαβα κάποια μηνύματα για επικείμενες μεταναστεύσεις σε χώρες όπως το Κονγκό και σε συνδυασμό με ένα προσχέδιο νόμου της "αγαπητής" κυβέρνησης του Ελληνικού λαού έχω να πω:

Κορίτσια δεν χρειάζεται να πάτε πουθενά... 

Εθνικό... "μέγεθος"

Καλησπέρα, καλησπέρα.. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες, εορτάζουσες.. Έκτος βέβαια από την Χριστιανική εορτή σήμερα είναι και η 190η Επέτειος από την Επανάσταση του 1821. Ομολογουμένως σπουδαία μέρα ιστορικά τουλάχιστον.. Γιατί για το μέλλον, από εδώ και πέρα, δεν ξέρω κατά πόσο σπουδαία μπορεί να κριθεί η μέρα αυτή και γενικά όλες οι μέρες του τρέχοντος έτους..

Πάλι απαισιοδοξώ.. Έχεις δίκιο δεν θα έπρεπε.. Θα παρακάμψω λοιπόν, ότι σε παγκόσμιο επίπεδο έχουμε πόλεμο, εξεγέρσεις λαών, πυρηνικό ατύχημα, οικονομική κρίση και άλλα "καλούδια"...

Αφού παρέκαμψα όλα αυτά ας διαβάσω μια έρευνα μήπως αλλάξω διάθεση..

"Κάντε.. (ανάγνωση).. και ΌΧΙ πόλεμο"

Πριν κάνα δυο μέρες οδηγώντας άναψε το λαμπάκι της βενζίνης.. Η πρώτη σκέψη φυσικά ήταν ότι ήταν όμορφο στο καντράν και αν δεν είχε ως συνέπεια την παρατεταμένη παραμονή μου στο πουθενά ή σε κάποιο σημείο της Αθήνας θα το άφηνα να ανάβει ες αεί.. Έτσι λοιπόν περνώντας από ένα βενζινάδικο δεν σταμάτησα.. Την επόμενη μέρα αναγκαστικά σταμάτησα και προς έκπληξη μου διαπίστωσα ότι ελάχιστα μεν υπήρχε μείωση στην τιμή του λίτρου.. Θα μου πεις εκεί στο Θεό που είναι... Αλλά λες μέσα σου υπάρχει ελπίδα..

Σκατά ελπίδα υπάρχει... Διαβάζοντας έπειτα ότι οι "Σύμμαχοι" άρχισαν να βομβαρδίζουν την Λιβύη, σκέφτηκα ότι η χαρά είναι εφήμερο συναίσθημα.. 

Όπως και να έχει αυτό είναι μια πολύ μικρή συνέπεια αυτού που συμβαίνει στην γειτονιά μας (ας μην το ξεχνάμε)...

Για αυτούς ήταν καθήκον... ;;;

Καλησπέρα και καλό μήνα εύχομαι.. 

Σήμερα όταν κάθισα να γράψω αυτό που είχα στο μυαλό μου και να το καυτηριάσω με ένα πιο διασκεδαστικό (όσο γινόταν) τρόπο, άκουσα στις ειδήσεις κάτι που αμέσως μου έκοψε την φόρα, την διάθεση και μπορώ να πω ακόμα και ότι με στεναχώρησε..

Για να γίνω λίγο πιο συγκεκριμένος για το τι εννοώ, θα σου πω ότι ήθελα να σχολιάσω την φωτογραφία που μόνο από το ίντερνετ θα την έχεις δει (αν την έχεις δει) με τον αστυνομικό να παρασέρνει έναν διαδηλωτή στην τελευταία κινητοποίηση (23/2).. Μετά την φωτογραφία ακολούθησε η δημοσίευση του βίντεο που απεικονίζει το πριν και το μετά της φωτογραφίας..

Όπως και να έχει δεν έχω την διάθεση να τα ανεβάσω εδώ, αυτή την στιγμή, έτσι αν θες κάνε τον κόπο να τα βρεις μόνος σου.. Το μόνο που θα πω για το συγκεκριμένο είναι ότι είναι τουλάχιστον εξοργιστικό και απογοητευτικό..

Μεγάλωσε ο Μανωλιός.. και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς...

Τον τελευταίο καιρό έχω περιορίσει τις δραστηριότητές μου στις απολύτως απαραίτητες.. Θες φταίει ο καιρός, φταίνε οι διακοπές που παραχαλάρωσα και δεν θελω να επανέλθω πλήρως;; Δεν ξέρω... Αυτο είναι κάτι που σίγουρα δεν σε αφορά αλλα φάινεται πως έχω την αναγκη να το μοιραστώ.. Άλλωστε δεν νομίζω να είμαι ο μόνος που νιώθει έτσι..

Μέσα σε όλη αυτήν την βαρεμάρα, μια μέρα αποφάσισα να πάψω να χρησιμοποιώ τον ανελκυστήρα (ασανσέρ, όπως το λέμε εδώ στο Ελλάντα) με σκοπό να βελτιώσω κάπως την φυσική μου κατάσταση, και φυσικά να περιορίσω, όσο αυτό είναι εφικτό, το σωσίβιο... Με αφορμή λοιπόν αυτήν την απόφαση ήρθε στο μυαλό μου μία ανάμνηση από τα παιδικά μου χρόνια..

Τώρα το "παίζεις"... πρωτευουσιάνος

Φρενίτιδα.... Δεν βρίσκω άλλη λέξη να περιγράψω την νέα συνήθεια των facebookιτών και facebookιτισών, που ακούει στο όνομα Cityville... 

Διάβασα που λες, την είδηση ότι περίπου 22 εκατομμύρια χρήστες του fb παίζουν το νέο αυτό παιχνίδι.. Μετά, λοιπόν το Farmville οι χρήστες αναβαθμίστηκαν και πήγαν στην πόλη..

Δεν είναι πολύ έξω από την ζωή  όλο αυτό που συμβαίνει, αλλά ας αφήσω τους κοινωνιολόγους να κάνουν την δουλειά τους.. 

Μεταξύ μπικουτί... και προϋπολογισμού

Τα κομμωτήρια πρέπει να ΚΛΕΊΣΟΥΝ....

Γιατί;;;  Ρωτάς γιατί;;; 

Μα είναι κέντρα παραπληροφόρησης και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης... 

Νομίζεις ότι λέω ασυναρτησίες.. Δικαίωμα σου... Εντάξει μπορεί να έχεις δίκιο, αλλά διάβασε παρακάτω από που πηγάζει αυτή η απελπισία μου.. 

Πολύ στενό συγγενικό μου πρόσωπο, γένους θηλυκού, επισκέφτηκε πρόσφατα ένα από αυτά τα κέντρα εξυπηρέτησης τρίχας.. Χριστούγεννα βλέπεις, βάψιμο, κούρεμα, χτένισμα είναι απαραίτητα συστατικά  αυτή την περίοδο των γιορτών, αφού ο Δεκέμβριος είναι γεμάτος γιορτές, άρα και επισκέψεις... Έλα μου, όμως που όλα αυτά σε μια επίσκεψη σημαίνουν αρμένικη βίζιτα στα εν λόγω καταστήματα.. Μέχρι εδώ όλα καλά, αν εξαιρέσεις βέβαια το κόστος για τις τρίχες, που η αλήθεια βέβαια είναι ότι δεν μου πέφτει λόγος αφού δεν μου ζήτησε κανείς λεφτά (και να μου ζητούσε δηλαδή....).. 

Which side are we...???

Πολλές φορές ακούμε μουσική η οποία για τον καθένα μας συμβολίζει, θυμίζει κάτι ξεχωριστό.. Δημιουργεί διαφορετικά συναισθήματα αλλά και ίσως δίνει ελπίδα.. Υπάρχουν όμως και κάποια τραγούδια που γράφτηκαν για να δημιουργούν συγκεκριμένα συναισθήματα, συγκεκριμένες εικόνες και να διεγείρουν κοινές αντιδράσεις από ένα σύνολο που παλεύει (ή ετοιμάζεται να παλέψει) για τα δικαιώματα και τα κεκτημένα του.. Για μένα ένα από αυτά τα τραγούδια είναι και το "Which side are you on" γραμμένο το 1931 από την  Floernce Reece (1900 - 1986).. 

Δεν ήξερες.. δεν ρώταγες;;;;

Αλέξη ζεις...

Συνελήφθησαν πριν 3 μέρες, μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων.. Τα σχόλια ήταν ποικίλα.. Αυτοί που ήθελαν να υποστηρίξουν το έργο της αστυνομίας, έγραψαν, είπαν ότι η αστυνομία έκανε πολύ καλά την δουλειά της.. Άλλοι πάλι υποστήριξαν ότι οι συλλήψεις έγιναν την δεδομένη χρονική στιγμή για λόγους αποπροσανατολισμού κλπ.. 

Προσπαθούσα λοιπόν να σκεφτώ σε ποιους ανήκω.. Και ενώ σκεφτόμουν άκουγα και διάβαζα όλες τις λεπτομέρειες της δράσης των τρομοκρατών.. Έτσι λοιπόν κατέληξα σε διαφορετική άποψη από τις παραπάνω.. Και εξηγούμαι..

My Lost Atlantis.. needs Freedom

Πριν από περίπου καμιά δεκαετία (όντας λιγότερο πιτσιρικάς από τώρα), ήμουν από τους πιστούς ακροατές του ραδιοφωνικού σταθμού Atlantis Fm, σε άλλη συχνότητα από την σημερινή.. Τα πράγματα τότε στο ραδιόφωνο ήταν πιο όμορφα (έτσι ήταν δεν θέλω αντιρρήσεις).. Δεν υπήρχαν οι playlist (=λίστες αναπαραγωγής, μην ξεχνάμε και τα ελληνικά), οι παραγωγοί των ραδιοφωνικών εκπομπών ήταν πιο ελεύθεροι στο πως εκφράζονταν και διάφορα άλλα.. Βέβαια υπήρχαν και τα σπαστικά όπως όταν ήθελες να ακούσεις ένα τραγούδι για το ζητήσεις έπρεπε να κάνεις ειδικό αίτημα στον ΟΤΕ για να πετύχεις γραμμή (και καταλαβαίνεις βέβαια ότι ο ΟΤΕ τότε Ελληνικός και δημόσιος, τι συνεπαγόταν αυτό).. 

Τελοσπάντων, τα χρόνια πέρασαν ο Atlantis έκλεισε, λόγω τότε του Ελ. Βενιζέλος, όπως και άλλοι σταθμοί (αυτό μάλλον είχε να κάνει με τον περιορισμό των κεραιών στον Υμηττό, λεπτομέρειες).. Όμως αυτό που τότε μου είχε κάνει εντύπωση και το συγκρίνω με το σήμερα, ήταν οι αντιδράσεις, αυθόρμητες και μη, του κόσμου, των παραγωγών και των καλλιτεχνών (βλ. Παπακωνσταντίνου Β.), με συναυλίες (στην Σφεντόνα αν θυμάμαι καλά, όπου είχαν κλείσει οι γύρω δρόμοι από τον κόσμο) εναντίον του κλεισίματος του σταθμού και άλλων ενεργειών, με πάθος και ένταση.. 

Παγκόσμια Ημέρα... Αυτοκριτικής

Καλό μήνα, καλό μήνα...

Δεκέμβρης.. Ένας μήνας με πολλά, καλά, καλύτερα και δυστυχώς λίγο καλύτερα.. Τώρα πια είναι τα πιο πολλά, εξαρτάται κάθε φορά από διάφορους παράγοντες..

Είναι λοιπόν ένας μήνας που ξεκινάει με την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS.. Και σκέφτομαι πόσο σημαντικές είναι αυτές οι μέρες και τελικά αν έχουν αποτέλεσμα..

Επειδή όμως δεν θέλω να μιζεριάσω πολύ, θα σταθώ στο γεγονός ότι αυτές οι μέρες είναι για να μας υπενθυμίζουν τα λάθη που κάνουμε σαν άνθρωποι, κοινωνίες και δυστυχώς δεν μπορούμε να τα λύσουμε, έτσι διαλέγουμε μια ημέρα την οποία ονομάζουμε Παγκόσμια Ημέρα του τάδε, για να απαλύνουμε τον πόνο από τις δικές μας τύψεις που ακόμα δεν καταφέραμε το αυτονόητο, την λύση (μερική ή ολική) του εκάστοτε προβλήματος..

Σε λήθαργο..

Πόσες φορές κατά την διάρκεια μιας ημέρας έχεις νιώσει ότι αυτό που κάνεις, αυτό που διαβάζεις, αυτό που βλέπεις ή αυτό που ακούς δεν σε γεμίζει;; 

Άσε μην το σκέφτεσαι, γιατί η απάντησή σου θα είναι καμία, αφού έχεις συμβιβαστεί με την ιδέα ότι αυτή είναι η καθημερινότητά σου και νιώθεις καλά..

Κάθε εβδομάδα μια νέα γενιά...

Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία που έχει εισβάλλει στην ζωή μας, αναφέρομαι στην ψηφιακή τηλεόραση, θέλησα να δω το πρόγραμμα του καναλιού και επειδή ήμουν μακριά από την τηλεόραση (για να σε προλάβω δεν ζω σε παλάτι, απλά είναι μικρή η τηλεόραση) είδα ότι στις 22:00 θα άρχιζε "η γενιά των 502 ευρώ"... Μια χαρά το έγραψα, αφού τόσο είδα.. Δεν ξαφνιάστηκα με το ποσό αλλά με την διαδραστικότητα και το όραμα της σειράς να προβλέπει αλλά και να εντάσσει άμεσα τα νέα δεδομένα..

Η τρέλα δεν πάει στα βουνά.. κάνει βόλτες στην αυλή μου..

Καταρχάς, καλό μας μήνα... Έστω και τέσσερις μέρες μετά, δεν λες πάλι καλά που είμαι και ευγενικός με όλα αυτά που γίνονται και έχω το μυαλό να σου πω και καλό μήνα.. 

Παγιδευμένοι φάκελοι, λοιπόν, κυκλοφορούν σε όλη την Αθήνα και σε άλλους Ευρωπαϊκούς τουριστικούς προορισμούς, και από πίσω τους τρέχουν κάτι ανθρωπάκια που μοιάζουν με αστροναύτες και τους ανατινάζουν.. Ο  GAP και ο "προδότης" (που τώρα πια είναι ευεργέτης) κυνηγούν κάτι άλλα ανθρωπάκια, που μοιάζουν εξωγήινοι  (αφού έχουν πρασινίσει από το κακό τους με τις περικοπές και τα συναφή) για να πάρουν, οι τελευταίοι, έναν άλλο φάκελο και να τοποθετήσουν μέσα βόμβες οι οποίες θα εκραγούν είτε ετσι είτε αλλιώς στις τσέπες μας και στο στομάχι μας... 

Της κακομοίρας γίνεται.. θα φύγω να πάω στο χωριό μου...