Προλαβαίνεις να αλλάξεις..

Τι κι αν η κρίση - που τελικά δεν έχεις καταλάβει τι σημαίνει - βρίσκεται λένε στην πόρτα σου, στο σαλόνι σου, στη κουζίνα σου, δεν έχει ακόμα δείξει όλα της τα πρόσωπα?? 

Τι και αν κατηγορείς γονείς, παππούδες για αυτά που έκαναν και σε έφεραν στο σήμερα? 

Τι και αν βρίζεις αυτούς που κυβερνούν και κατεβαίνεις στο δρόμο?

Τι και αν τα κάνεις όλα αυτά και νιώθεις εντάξει με την πάρτη σου?

Εξαναγκασμένος Συμβιβασμός (updated 01/05/2012)

Κι όταν όλα ξαναρχίζουν φοβάσαι και νομίζεις ότι θα καταλήξουν πάλι εκεί που σε ανάγκασαν να πατήσεις το restart.. Το κακό όμως εδώ είναι ότι το κουμπάκι αυτό δεν υπάρχει και όσο και να προσπαθείς δεν υπάρχει νέα εκκίνηση, υπάρχει η συνέχεια.. Με αυτήν θα την βρεις την άκρη, με αυτήν θα κάνεις πότε καλή και πότε κακή παρέα.. Εκμεταλλεύσου αυτό που σου έμαθε και κάνε την σύμμαχο σου για το παρακάτω..

Καιρό είχα να κάνω βόλτα εδώ γύρω, αλλά δεν ξέχασα τις αμπελοφιλοσοφίες μου.. Άρα μάλλον κάπου εδώ τριγυρνούσα χωρίς να δίνω το παρών.. Και να που η πρώτη παράγραφος δεν είναι και τόσο άστοχη τουλάχιστον σε αυτό που υπάρχει γύρω-γύρω, σε αυτό που άστοχα ο νονός ονόμασε οικονομική κρίση.. 

Χωρίς τίτλο.. Χωρίς Μέλλον;;;

Καλησπέρα, καλησπέρα..
Αρχικά χρόνια καλά στους εορτάζοντες και εορτάζουσες..

Δεν το συζητώ ότι οι μόνοι που χαίρονται για την φάση (αφασία) που είμαστε ως χώρα είναι οι δημοσιογράφοι και οι λοιποί παρατρεχάμενοι..

Προσωπικά, πέρα από τα προβλήματα ή όχι που ο καθένας κουβαλά, θεωρώ ότι κάθε πτυχή πλέον της καθημερινότητας μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με όλα αυτά.. Είτε είσαι στο δρόμο, στη δουλειά, στη σχολή σου το βλέμμα που έχεις απέναντι σου είναι αβέβαιο.. Αβέβαιο για το αύριο για το μεθαύριο, για το μέλλον..

Θες να ερμηνεύσεις τα παραπάνω ως απαισιοδοξία, ως απελπισία δεν με ενδιαφέρει καθόλου.. Όσο νιώθω αβέβαιο το μέλλον μου, το μέλλον σου έχω το δικαίωμα να είμαι σε αυτή την δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση..

Θ' αργήσει ο πελαργός....

Ένα ήσυχο απόγευμα μετά από την δουλειά, επέστρεψα σπίτι έφαγα και μετά ξάπλωσα στον καναπέ και άνοιξα το κουτί υπνωτισμού..

Έφτασε η ώρα οχτώ και άρχισαν να πέφτουν τα σήματα έναρξης των δελτίων ενημέρωσης(;;).. Στα πρώτα δευτερόλεπτα άρχισα να ψυχοπλακώνομαι οπότε άλλαξα κανάλι και έβαλα το δελτίο(;;) του Star.. 

Πίσω μου ακούω μια φωνή να μου λέει,

- "Εεεε, τι κάνεις;; Άσε να δούμε ειδήσεις.." 

Μη μου την σπας....

Γιατί έτσι μου την βάρεσε... Γεια σου ρε Βασίλη...

Και τι γινεται όταν αρχίσεις  να χάνεις εύκολα την υπομονή σου και να εκνευρίζεσαι;; Μαλλον την έχεις ακούσει με την όλη φάση και χρειάζεσαι επειγόντως διέξοδο.. (όπως θα έλεγαν και οι νεολαίοι ή αυτοί που αισθάνονται έτσι..)

Τα ζώδια;;; Μπαααα.... Απαπαπαπα....

Οι βόλτες;;; Μπαααα... το πολύ πολύ να δεις κάτι που σου θυμίζει την φάση και να εκνευριστείς περισσότερο... 

Υπομονή;;;; Έλεος, πιπίλα είναι αυτή η υπομονή.. Πονάς;; υπομονή.. Είσαι άρρωστος;; υπομονή.. Έλεος για όλα υπομονή;;; Έχω πάθει ανοσία.. 

"Εγώ πότε θα γίνω.... μάνα;;;;;"

Καλό μήνα, καλό μήνα.. (Το λέω δυο φόρες μπας και πραγματοποιηθεί η ευχή)

Μετά δυσκολιών έφτασε και ο δεύτερος Σεπτέμβρης μετά από κουτσουρεμένες ή και καθόλου διακοπές για ορισμένους.. Ένας Σεπτέμβρης που όπως λένε οι προφήτες του τόπου τούτου (δημοσιογράφοι) αναμένεται καυτός.. Στην κυριολεξία σίγουρα, αφού η θερμοκρασία έφτασε  μέχρι και 33 βαθμούς Κελσίου.. Βέβαια οι προφήτες εννοούν την μεταφορική έννοια της λέξης καυτός.. Η πραγματικότητα μάλλον τους δικαιώνει...

Ας τους αφήσω λίγο όλους αυτούς και ας ασχοληθώ με τον δικό μου Γολγοθά (εγωίσταρος)..

Θα περάσει και αυτή η μπόρα...

Να ευχηθώ καλό χειμώνα;;;;

Για τους περισσότερους από εμάς οι διακοπές έλαβαν τέλος.. Όμορφες ή άσχημες, αυτές ήταν.. Κάτι θα έχουμε να θυμόμαστε μέχρι τις επόμενες.. Είτε αυτό είναι για διόρθωση είτε για επανάληψη..

Θα μου πεις τώρα, ποια μπόρα πέρασε και γιατί να ξεκινήσω την "σεμνή" αυτή ανάρτηση με το συγκεκριμένο άσμα.. Η αλήθεια είναι ότι μιλώντας κυριολεκτικά η μπόρα δεν πέρασε αλλά την αναμένουμε καθότι τυπικά το καλοκαίρι φεύγει..

Ηλεκτρονικές... ανησυχίες

Ηλεκτρονικές καλημέρες, καληνύχτες... Ηλεκτρονικοί διάλογοι που τελικά αποθηκεύονται σε αριθμούς 0 και 1 (δυαδικό σύστημα), συναντάς ξανά τον άνθρωπο που έκανες τον διάλογο και πότε δεν θα τον συνδέσεις με εκείνη την συζήτηση που έγινε μέσα από ένα πληκτρολόγιο μία οθόνη και μερικά εκατομμύρια μέτρα καλώδια...

Και όλα ξανά από την αρχή και όλα από το μηδέν.. Όταν κοιτάς τον άλλο στα μάτια νομίζεις ότι όλα είναι καινούργια δεν ξέρει για σένα δεν ξέρεις για αυτόν είσαι τόσο χαρούμενος που θα ξεκινήσεις μια νέα συζήτηση μια νέα σχέση, θα ακούσεις νέες απόψεις.. Τελικά διαπιστώνεις ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως νόμιζες, είναι τόσο διαφορετικά, το στοιχείο του αιφνιδιασμού και της έκπληξης έχει χαθεί..

Κάθε εβδομάδα μια νέα γενιά...

Χρησιμοποιώντας την τεχνολογία που έχει εισβάλλει στην ζωή μας, αναφέρομαι στην ψηφιακή τηλεόραση, θέλησα να δω το πρόγραμμα του καναλιού και επειδή ήμουν μακριά από την τηλεόραση (για να σε προλάβω δεν ζω σε παλάτι, απλά είναι μικρή η τηλεόραση) είδα ότι στις 22:00 θα άρχιζε "η γενιά των 502 ευρώ"... Μια χαρά το έγραψα, αφού τόσο είδα.. Δεν ξαφνιάστηκα με το ποσό αλλά με την διαδραστικότητα και το όραμα της σειράς να προβλέπει αλλά και να εντάσσει άμεσα τα νέα δεδομένα..

I know what you did last summer..

Σκεφτόμουν και σκέφτομαι καιρό τώρα τα υπέρ και τα κατά της κοινωνικής δικτύωσης (Facebook κλπ.).. Νομίζω πως η αίσθηση του πως ένιωσα εχθές όταν συνάντησα τυχαία έναν πρώην συμφοιτητή, τον οποίο είχα να δω από το πρώτο σχεδόν έτος, επιβεβαιώνει δυστυχώς τα κατά της κοινωνικής δικτύωσης, όταν παρασέρνεσαι και παύεις να την χρησιμοποιείς αλλά να σε "χρησιμοποιεί"..

Και εξηγούμαι...

Τον λογαριασμό μου στο Facebook τον άνοιξα με παρακίνηση κάποιων φίλων από το εξωτερικό με σκοπό να διατηρήσουμε επικοινωνία.. Μετά από αυτούς ακολούθησαν στην προσθήκη "φίλων" άνθρωποι της καθημερινότητας μου, του παρελθόντος (συμμαθητές, "σειρές" από το στρατό κλπ), συγγενείς κοκ.. Φαντάζομαι όλοι γνωρίζετε πως προκύπτει να έχεις τριψήφιο αριθμό "φίλων" σε μια λίστα.. Όπου τελικά παρασύρεσαι στο να συγκρίνεις τον αριθμό ονομάτων που έχεις στη λίστα σου με τους αριθμούς που έχουν οι άλλοι, και τελικά μπαίνεις σε έναν άτυπο συναγωνισμό και προσθέτεις ανθρώπους που έχεις δει το πολύ μια φορά (και αν) στην πραγματική σου ζωή.. Αυτό έχει σαν κατάληξη να μαθαίνουν όλοι αυτοί τι κάνεις εσύ στη ζωή σου, είτε από τις φράσεις που εσύ ο ίδιος γράφεις στο προφίλ σου ή οι άλλοι για σένα, και ακόμα περισσότερο όταν φωτογραφίες εμφανίζονται από το πουθενά με εσένα μέσα και από κάτω κοτσαρισμένο το όνομα σου (εκτός αυτών που εσύ έχεις ανεβάσει)..